معضل بزرگ روشنفکران در ایران

 

 معضل بزرگ روشنفکران در ایران

نویسنده : علی تاجدینی 

ادامه نوشته

انسان از شرافت تا سقوط

 

   انسان از شرافت تا سقوط

ادامه نوشته

مقالات/سخنی از ویکتورهوگو

فضولی

بیشتر، کسانی مترصد اعمال اشخاصند که این اعمال مربوط به خودشان نیست. این آقا چرا جز در مواقعی که هوا تاریک و روشن است، به خانه نمی آید؟ چرا فلان آقا هرگز روزهای پنجشنبه کلیدش را به میخ نمی آویزد؟ چرا همیشه از کوچه های باریک رفت و آمد می کند! چرا فلان خانم همیشه پیش از رسیدن به خانه از درشکه پیاده می شود؟ چرا فلان خانم دستور خرید یک بسته کاغذ تحریر می دهد در صورتی که جعبه کاغذ و پاکتش پر است؟ و غیره، وغیره. اشخاصی در عالم هستند که برای کشف این معماها که در حقیقت برای خودشان کاملا بی تفاوت است بیش از آن پول خرج می کنند و بیش از آن وقت تلف می کنند، و بیش از آن زحمت به خود می دهند که برای دهها کار خوب لازم باشد؛ و این همه به رایگان و برای تفریحشان است، بی آنکه از این کنجکاوی کوچکترین نتیجه جز همان کنجکاوی حاصل دارند. این مرد یا آن زن را روز و شب دنبال می کنند، ساعات متمادی کنج دیوارها، زیر درهای کوچه ها، هنگام شب، در سرما و زیر باران می مانند، دلال ها را تطمیع می کنند، درشکه چی ها و پیشخدمتها را تحریک می کنند، گیس سفیدی را به پول می فریبند، زیر پای دربانی را می کشند، برای چه؟ برای هیچ! ولع محض برای دیدن و دانستن و نفوذ کردن، حکه خالص برای گفتن. و غالبا این رازها چون دانسته شد، این اسرار چون انتشار یافت، این معماها چون آشکار گردید، حوادث ناگوار، جنگهای تن به تن، ورشکستگی ها، برباد رفتن دودمانها، پایمال شدن زندگی ها از آنها حاصل می آید، و مایه مسرت افرادی می شود که بی تصور فایده ای، فقط به حکم غریزه، همه چیز را کشف کرده اند. واقعا اسف انگیز است.

 

  

بعض اشخاص فقط از لحاظ احتیاج به حرف زدن شریرند. صحبت وستانه شان، گفت و شنودشان در محافل، پر گوییشان در اتاقهای انتظار، مانند بخاری بزرگی است که به سرعت هیزم را می سوزاند؛ سوخت فراوان لازم دارند؛ و این سوخت، آینده اشخاص است.

نقد فرهنگ معناگرایان و صوفیه در اندیشه شمس تبریزی(2)

 

نقد فرهنگ معناگرایان و صوفیه در اندیشه شمس تبریزی(2)

ادامه نوشته

سخنی از ویکتور هوگو

کار

با شرافت از دسترنج خود زیستن، چه نعمت آسمانی!

***

خشونت

طبایع خشن این جهت اشتراک را با طبایع آرام دارند که حالت برزخی ندارند.

***

غرور

غرور، یک نوع اسراف است.

 

مقالات/نقد فرهنگ معناگرایان و صوفیه در اندیشه شمس تبریزی

 

نقد فرهنگ معناگرایان و صوفیه در اندیشه شمس تبریزی

 

ادامه نوشته

مقالات/سخنی از ویکتورهوگو

 

فداکاری

 

حرارتی که از فداکاری ایجاد می شود یک نوع استحکام به آدمی می بخشد. اینان دیگر امیدی نداشتند، اما نومیدی کامل داشتند. نومیدی آخرین سلاح است، که گاه نیز پیروزی نصیب می کند؛ ویرژیل چنین گفته است؛ تدابیر اعلی از تصمیمات خارق العاده حاصل می شوند. فرود آمدن بر ساحل مرگ گاهی وسیله نجات از غرق است، و سرپوش تابوت، تخته پاره نجات می شود.

مقالات/  اسلام و فرهنگ رفاه طلبي

 

                    

                                       

اسلام و فرهنگ رفاه طلبي

 

معمولاً ما مسلمانها‌، آن قدرها كه به عمل فردي توجه كرده ايم‌، به تاثير اعمال در جامعه كمتر عنايت داشته ايم‌، واين امر ناشي از نفوذ دامنه دار و گسترده مكتب عرفاني در ميان عموم مردم بوده است.

 

ادامه نوشته

سخنی از ویکتور هوگو/    دروغ!

دروغ

دروغ کوچک، دروغ معصومانه. مگر چنین چیزی وجود دارد؟ دروغ گفتن بد مطلق است؛ کم دروغ گفتن امکان پذیر نیست؛ کسی که دروغ می گوید همه دروغ را می گوید. دروغ گفتن چهره واقعی عفریت است؛ شیطان دو نام دارد، یک نامش شیطان است و نام دیگرش دروغ.

 

 

مقالات/آثار زهد وقدرت مدیریت

 

                                  

 

آثار زهد و قدرت مديريت

 همانطور كه در تعريف زهد آمد‌، زهد در مقابل خوشي ها و ناراحتي ها خود را نباختن ونسبت به آنها از نظر روحي بي اعتنا بودن است‌. زهد نه تنها به شخص قدرت مديريت ميدهد بلكه پشتوانه بسيار محكمي‌براي كنترل مدير است‌. يك مدير واقعي اگر بخواهد بخوبي اداره جامعه را بر عهده گيرد و بخصوص نسبت به افراد زير دست‌، خيانت روا ندارد‌، بهتر است تجربه مديريت را در باره خودش داشته باشد‌. اما تعبير زيبايي در شهادت آيه الله مدني داشتند. مي‌فرمودند و  . . . .

ادامه نوشته

کتاب ها/بر فراز اندیشه

بر فراز اندیشه،  روایتی از جلوه استادی شهید مطهری در دانشگاه

بر فراز اندیشه، روایتی از جلوه استادی شهید مطهری در دانشگاه

 

نویسنده : علی تاجدینی 

ادامه نوشته

کتاب ها/تعلیم و تربیت اسلامی در پرتو کلام استاد شهید مطهری

 

تعلیم و تربیت اسلامی در پرتو کلام استاد شهید مطهری

تعلیم و تربیت اسلامی در پرتو کلام استاد شهید مطهری

نویسنده : علی تاجدینی

ادامه نوشته

مقالات/عشق در حکمت شعری امام خمینی

 

عشق در حكمت‏ شعرى امام خمينى

على تاجدينى

 

ادامه نوشته

مقالات/ مثنوي / قسمت اول

 

ملاك حكومت عادل و حكومت ظا لم در مثنوي

ادامه نوشته

کتاب ها/دفاتر ملکوتی

 

دفاتر ملکوتی

نویسنده : علی تاجدینی

ادامه نوشته

کتاب ها/ همسفر خورشید

                                                                                                                              

                                                   همسفر خورشيد                                                نويسنده: علي تاجديني

ادامه نوشته

معرفی کتاب یادها و یادگارها

یادها و یادگارها

نویسنده : علی تاجدینی

 

ادامه نوشته

سخنرانی ها/رابطه مسجد و حکومت

مسجد پایگاهی برای تعمیق اندیشه دینی در جامعه و مکانی برای پرورش جوانان متدین است و . . . . .

نویسنده : علی تاجدینی

 

ادامه نوشته

ماهییت سینما

                                         

ماهيت سينما

علي تاجديني

سينما چيست؟ آيا هنر است، نظير شعر ونقاش يا تكنيك و صنعت است ويا تركيبي از هنر و صنعت؟ در پاسخ به اين سؤال تا كنون صدها كتاب ومقاله نوشته شده است. در اين مقاله قصد نگارنده تكرار آن پاسخ ها وبازي بيهوده بر سر آن كه سينما هنر است يا صنعت، نيست؛ بلكه . . . .

ادامه نوشته

تازه ها/

 

شاخص های جامعه اسلامی

ادامه نوشته

کتاب ها/ فرهنگ نمادها و نشانه ها در اندیشه مولانا

فرهنگ نمادها و نشانه ها در اندیشه مولانا

نویسنده : علی تاجدینی

ادامه نوشته

تازه ها/انسان شناسی-قسمت اول

 

اندیشه های ویکتور هوگو

ادامه نوشته

تازه ها/ مطهری، مطهری، چرا؟

 

 

مطهری، مطهری، چرا؟

 

    اخیراً مطبوعات به نقل یکی از سایتها با تمسک به سخنی از آیت­ا... مهدوی کنی، تلویزیون را مورد حمله قرار داده­اند.

 

ادامه نوشته

مقالات/بخش دوم و پايانى

 

مبانى زيبايى شناسى در انديشه
علامه طباطبايى
روح و ريشه هر آنچه زيباست
 

 


تحليل خير و شر و نسبت آن با زيبايى و زشتى
مرحوم علامه در معناى خير آورده است: «اصل در معناى خير انتخاب است، و ما هنگامى به يك شىء خير اطلاق مى كنيم كه آن را با شىء ديگر كه اراده انتخاب يكى از آن دو را داريم مقايسه نماييم. از طرفى هم روشن است كه انتخاب كردن يكى از آن دو براى آن است كه مراد و مقصود ما قرار گرفته است. پس خير حقيقى آن است كه به حسب ذات مطلوب باشد و اينكه آن را خير گويند به لحاظ مقايسه اى است كه با شىء ديگر از آن صورت گرفته است و . . . .

 

ادامه نوشته