علی تاجدینی

در یک تقسیم بندی کلی دشمنان انقلاب به دشمنان داخلی و خارجی تقسیم می شوند. دشمنان خارجی روشن اند و در راس آن استکبارجهانی، صهیونیست ها و مجاهدین خلق و گروه های تکفیری و... هستند. این دشمنان با وجودخصومتی که با ما دارند،  صریح و شفاف اند. اما از این دشمنان خطرناک تر دشمنان داخلی اند. قرآن کریم بعد از نصب امیرالمومنین به خلافت ،در روز غدیر می فرمایدکه از دشمنان خارجی بیم نداشته باشید ، مشکل شما در داخل پدید می آید پس باید از دشمن داخلی بیش از دشمن خارجی بترسید.
اما دشمنان داخلی ما چه کسانی هستند؟
به نظر بنده گروه هایی که برمی شمرم دشمنان این خاک و آب هستند و خطرشان به مراتب از دشمن بیرونی بیشتر است. آنچه در ذیل می آید قابل افزایش است و خوبست خوانندگان عزیز چنانچه بر این موارد می توانند بیفزایند آن را تکمیل نمایید:
1.کسانی که پستی مدیریتی اشغال کرده اند و به جای خدمت به مردم با چنگ و دندان از میزشان دفاع می کنند .
2.کسانی که مدیر نظام هستند اما شایستگی ندارند.این گروه مصداق کسانی هستند که در زیارت عاشورا می خوانیم که امام حسین (ع)و فرزندان شایسته وی را از آنچه حقیقتشان بود محروم کردند و به صورت غاصبانه بر جایگاه حق تکیه زدند . پیامبر (ص) فرمودند: " من تقدم  علی المسلین و هویری ان فهیم من هو افضل منه  فقد خان الله و رسوله و المسلمین. "
" کسی که بر مسلمانان پیشی گیرد در حالی که می داند در میان آنها کسی افضل و بهتر از اووجود  دارد، چنین کسی به خدا و رسولش و همه مسلمانان خیانت کرده است."

3.مدیران ریاکاری که قطاع الطریق و راهزن مردم از تشیع اند و کارهایشان جنبه نمایشی دارد.

4. مدیرانی که که با بیت المال بازی می کنند و به تعبیر علی(ع) پست و میز را به عنوان طعمه می نگرند.
5.مدیرانی که بداخلاق و شرور اند و زیر مجموعه های خود و ارباب رجوع را نسبت به انقلاب و اسلام بدبین می کنند.

6. مدیران بی عقل که حماقت شان را با مقدس مآبی توام کرده اند.

7.مدیران و گروه های مرجعی که عامل به آنچه می گویند نیستند. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: همانا اهل جهنم از بوی گند عالمی که به علمش عمل نکرده و رنج می برند و از اهل دوزخ پشیمانی و حسرت آن کس سخت تر است که در دنیا بنده ای را به سوی خدا خوانده و او پذیرفته و خدا را اطاعت کرده و خداوند او را به بهشت در آورده ولی خود دعوت کننده را به سبب عمل نکردنش به عملش به دوزخ انداخته است.

8.کسانی که دین و امامان وانقلابی گری را سرمایه کاسبی قرار داده اند و در یک کلمه دین فروش اند.

9.کسانی که به نام دین ، دوستان خدا را آزار میدهند بویژه با زبانی  چون نیش عقرب خلق خدا را می گزند و از هیچ گونه تهمت و افترایی نسبت به دیگران دریغ نمی کنند و این کارها را با توجیهات شرعی و دینی انجام میدهند.

10.کسانی که به نام دین عقیده مخالف را با عقیده درست پاسخ نمیدهند ، بلکه حجت بالغه شان داغ و درفش و تفکیر است.

11.کسانی که به نام دین مردم را از زندگی ناامید می کنند و بذر یاس می پراکنند و به نام آخرت ، جامعه را از رشد و بالندگی اقتصادی سیاسی اجتماعی باز میدارند.

12. کسانی که با دعوی دین داری رحمت الهی را آنقدر تنگ می کنند که فقط خودشان و اعوان و  انصارشان در آن جای می گیرند و فکر می کنند بقیه مردم جهان جایگاهشان جهنم است.

13.کسانی که به نام اسلام مردم را از خدا می ترسانند و به جای آنکه عشق به خداوند و اهلبیت (ع) را در دلها بیفروزند، برطبل وحشت از خشم خدا و جهنم می کوبند.

14......

15.....